Η διεξαγωγή του θαλάσσιου εμπορίου προβλέπει συχνά και τη μεταφορά φορτίων με ιδιαίτερα χαρακτηριστικά και απαιτήσεις ως προς τη διαχείρισή τους. Σε ορισμένες περιπτώσεις, η διαχείριση φορτίων με μη ορθό τρόπο ενδέχεται να επιφέρει εργατικά ατυχήματα ή και μόλυνση του θαλάσσιου περιβάλλοντος. Επομένως, προκειμένου να επιτυγχάνεται η ασφαλής μεταφορά επικίνδυνων φορτίων διά θαλάσσης, έχει συσταθεί ο Διεθνής Ναυτιλιακός Κώδικας Επικίνδυνων Φορτίων (International Maritime Dangerous Goods Code – IMDG Code).
Η μεταφορά επικίνδυνων εμπορευμάτων σε συσκευασμένη μορφή πρέπει να συμμορφώνεται με τις σχετικές διατάξεις του IMDG, που θεωρείται επέκταση των διατάξεων του κεφαλαίου VII της SOLAS. Επιπλέον, η MARPOL περιλαμβάνει στο Παράρτημα ΙΙΙ υποχρεωτικές διατάξεις για την πρόληψη της ρύπανσης από επιβλαβείς ουσίες που μεταφέρονται διά θαλάσσης σε συσκευασμένη μορφή.
Οι βασικοί στόχοι του IMDG είναι:
1) Η προστασία της ανθρώπινης ζωής, η πρόληψη της θαλάσσιας ρύπανσης και η διευκόλυνση της ελεύθερης κυκλοφορίας επικίνδυνων εμπορευμάτων.
2) Οι κανονισμοί να παρέχουν ένα ενιαίο σύνολο διαδικασιών ασφαλείας, που καλύπτουν ζητήματα αποστολής και μεταφοράς, όπως: ταξινόμηση, αναγνώριση, συσκευασία, σήμανση και επισήμανση, τεκμηρίωση, ασφάλεια και εκπαίδευση.
3) Ο Κώδικας καθορίζει λεπτομερώς τις απαιτήσεις που ισχύουν για κάθε μεμονωμένη ουσία, υλικό ή αντικείμενο, καλύπτοντας θέματα όπως η συσκευασία, η κυκλοφορία εμπορευματοκιβωτίων και η στοιβασία, με ιδιαίτερη αναφορά στον διαχωρισμό ασυμβίβαστων ουσιών.
Οι πληροφορίες για το παραπάνω άρθρο αντλήθηκαν από το βιβλίο «Διαχείριση Κρίσεων» της Ιωάννας Σιμώνη (Εκπαιδευτική Έκδοση Ιδρύματος Ευγενίδου, Αθήνα 2024).
